خاطره زایمان من ـ تولد سارینا

دختر نازم،سارینای قشنگم بالاخره در 11خرداد ماه 1393 ساعت 9 صبح زمینی شدی،همون لحظه ای که 9ماه منتظرش بودم .وای که چقدر زندگیمو زیبا کردی و چه شادی به خونمون آوردی،دخترم دوست دارم خاطره زایمانمو برات بنویسم تا این روز شیرین و این لحظه دوست داشتنی و تکرار نشدنی رو هیچ وقت فراموش نکنم !دخترم ماه آخر بارداریم خیلی منتظرت بودم روزای آخر دیگه طاقتم رفته بود و دیگه هفته 40ام بارداریمو پر کرده بودم و هنوز خبری از شما نبود ،روز شنبه 10ام خرداد که دلم خیلی شور میزد رفتم پیش دکترم که برام سونو نوشت گفت اگه وضعیت نینیت خوب باشه هنوز وقت داری ولی وقتی جواب سونو رو نگاه کرد گفت خانم حرکت نوزادتو و مایع دورش کم شده الان سریع برو بیمارستان تا  با آمپول فشار زایمانتو بندازن جلو،من و بابایی هم که خیلی ترسیده بودیم سریع خودمونو به بیمارستان رسوندیم ساعت 7 شب بود که بستری شدم ولی من چون اصلا درد نداشتم یعنی حتی با آمپول فشار هم اصلا دردی احساس نمیکردم پزشکم تشخیص داد که سزارین بشم .فردا صبح یعنی روز یکشنبه 11ام خرداد قرار شد عمل بشم ساعت 8 پرستار اومد و لباسای منو عوض کرد و سرم بهم وصل کرد و فشارمو گرفت و......

منم انقدر دلشوره داشتم و همش صلوات میدادم و تند تند زیر لب ایه الکرسی میخوندم، بالاخره رفتم و وارد سالن شدم و فرم قبل از عمل رو پر کردم و   رفتم داخل اتاق عمل ،من که تا اون موقع هیچ وقت اتاق عمل رو ندیده بودم برام وحشتناک بود پیچ در پیچ با درهای زیاد و پرستارهای فراوون و دکترم که با لباس مخصوص اتاق عمل منتظر من بود ،وقتی وارد شدم رو تخت نشستم و وآمپول سر کننده رو زدن تو کمرم و سریع خوابیدم و پرده رو کشیدن جلو صورتم !منم تو اون موقع فقط به چراغ بزرگی که بالای سرم بود خیره شده بودم و مدام ساعت رو دیوار رو نگاه میکردم پرستارها هم باهام صحبت میکردن و میگفتن چند سالته و بچه چندمته و اسمشو چی میخوای بزاری و منم جوابشونو میدادم تا اینکه ساعت 9بود که صدای گریه تو رو شنیدم وای چقدر حس خوبی داشتم!یه  پرستاره از اون طرف پرده تو رو نشونم داد و گفت اول برا همه دعا کن و بعد ببینش  وای چقدر ناز بودی دخترم تو یه پارچه سبز گذاشته بودنت وقتی تو رو دیدم واااااااااای چه لحظه قشنگی بود انگار همه فرشته های آسمون شاهد این صحنه بودن،تو اون لحظه فقط اشکی بود که از شدت شادی ازچشام میومد.خدا رو برای این نعمتی که بهم داده بود شکر کردم ،من که تو اون لحظه رو ابرا بودم تو آسمونا فقط خدا میدونه چه حال و هوایی داشتم به هیچی جز تو فکر نمیکردم ،خدایا این معجزه و این لحظاتو نصیب همه مادرایی کن که آرزوشو دارن.بعد از چند دقیقه ای وارد بخش شدم و مادر جون و خاله مریم و خاله معصوم (خاله مامانی)رو دیدم که بالا سرم بودن  و تند تند لباسای تو رو تنت میکردن که سردت نشه!بابایی هم بعدازظهر برا ملاقات اومد پیشمون و یه دسته گل  زیبا برامون آورد هرچند که بابایی طفلکی از صبح تو بیمارستان بود ولی راه نمیدادن مرد بیاد تو بخش،انقدر بابایی ازت خوشش اومده بود که چشم از تو چشمات برنمیداشت از ذوق نمیدونست چکار کنه فقط همش دور تختت می چرخید و تو رو نگاه میکرد!خدایا به منم  کمک کن مادر لایقی باشم و از این هدیه آسمونی که بهم امانت دادی به خوبی مواظبت کنم،خدایا سارینای منو در پناه خودت حفظ کن و همیشه در کنارش باش !سارینای قشنگم روز یکشنبه 11ام خرداد 1393 مصادف با میلاد امام حسین ساعت 9صبح با وزن 3800 و قد 53 پا به دنیای ما گذاشت!